เฮ่อ.....ความจริงแล้วเรื่องนี้มันไม่น่าจะเกิดขึ้น  ไม่น่าจะอยู่ในสมอง  ไม่สมควรที่จะ.....เฮ่อ

ก็นะ...เรื่องของเรื่อง  มันมีอยู่ว่า .....

     ผู้หญิงคนหนึ่ง  ที่เมื่อก่อน ...

(ปัจจุบันก็ไม่ ค่อยต่างกันเท่าไหร่นะ  เอ๊ะ  หรือว่าต่าง  (ยังจาเล่นอีกอะนะ))

มาเข้าเรื่องซะที  เมื่อก่อน  ผู้หญิงคนนี้  

-         หยิ่ง

-         เอาแต่ใจ

-         เรียบร้อย 

-         พูดเก่ง   แต่ไม่มากเท่าตอนนี้  (น่า..หยวนๆ)

-         ไม่เคยสนใจผู้ ชาย

-         ไม่เคยเล่นเอ็ม  ( เพราะ  มันเล่น  ไม่เป็น  ชัวร์ )  เออ ใช่  แล้ว ไง

-         ไม่เคยติดเน็ต   (เพราะเมื่อก่อน มันเสียตัง อะนะ ตอนนี้มันฟรี)

-         พูดเพราะ  ( ฉันก็ไม่เห็น ว่า ทุกวันนี้หล่อนจะพูดไม่เพราะนี่ ) ก็เดี๋ยวนี้ เริ่มมีขึ้นเสียงไง 

 (เออ ใช่เน๊าะ)

-         ไม่แก่นกะลา

-         ไม่เคยพูด กับผู้ชาย(แล้วพ่อ,พี่,แล้วก็ น้องเธอหละ เป็นตุ๊ด หรอ )

เฮ่อ .. พอละ  ยิ่งบรรยายก็ยิ่ง ช้ำ  ความจริงต้อง บอกว่า

      ทำไมต้องรู้จักเค้า     ทำไมต้องคุยกับเค้า   แล้วทำไมเวลา ที่ไม่เห็นเค้าทักทาย ต้องหงุดหงิดด้วย

          จาบอกว่า... ฉันชอบเค้า  คงไม่จริงอะ  (เอ๊ะ  หรือว่าจะจริง ) สักอย่างสิ

   ก็รู้นะ  ว่าเค้าพยายามจะจีบ  พยายามจะพูด  ในทาง ที่อ้อมค้อม  ให้ฉันเข้าใจ

   ว่าเค้า  พยายามจะบอกอะไร  ฉันเองก็พอจะเดาออกนะ  แต่ก็ไม่อยากจะเข้าข้าง 

   ตัวเองให้มากเกนไป   อีกอย่าง ไม่ใช่นิสัยของฉันอยู่แล้ว ที่จะตอบรับ หรือให้ท่า

   หรือแสดงออกว่า รู้สึกยังไง    เพราะอย่าง ที่บอกมาข้างต้น  ฉันเป็น คนที่

   ค่อนข้างจะหยิ่ง  ในสายตาผู้ชายนะ 

                ถึงจะรู้จักกันไม่ค่อยจะดีนัก  แต่ฉันก็เห็นหน้าเค้า  รู้ แล้วก็พอเดาออก ว่าลักษณะ นิสัย  

   ท่าทาง  จะเป็นยังไง  เรื่องก็กำลังจะไปได้ดี  เคยไปทานข้าวด้วยกัน 1 ครั้ง  แต่ในฐานะพี่ชายเท่านั้นไม่มีอะไรเกินเลย    

                สาเหตุที่เรื่องทุกอย่างมันจบลง  ทั้งๆ ที่เรานัดเจอกัน  เดือน มีนานี้ ชวนซะดิบดี 

 ว่า จะมาติวข้อสอบเอ็นให้  มาทานมะม่วงด้วยกัน  

                แต่  มี1 คำ ที่เค้าพยายามจะบอกเรา  แต่เราก็พยายามบ่ายเบี่ยง  แก้เขิน 

ไม่นึก ว่า เค้าจะน้อยใจ  แล้วก็ ทำประชดหลายๆอย่าง  ที่เราคิดว่าใช่แน่นอน 

 เค้าประชดเรา โกรธเรา อะ  และแล้ว ฉันก็บล็อกเมลย์เค้า  แต่เค้าดันบล็อกเมลล์  ฉันกลับ 

ฉันทนไม่ไหว  เลย ลบเมลย์เค้าทิ้ง  และ จากนั้นเราก็ไม่คุยกันอีกเลย

       ก็มีคนเคยถามบ้างนะ  ว่าทำไมไม่มีแฟนซะที  ก็ไม่รู้จะรีบมีไปทำไมอะ   

   ตอนนี้เรียนอยู่ ม.5  เอ๊ะไม่สิ  ม.6 แล้ว (เพิ่งเรียนได้ 2 วันนี่นะ)  เออน่า  ก็ถือว่า

   เรียน ม.6 แล้ว  ถ้ามีแฟนตอนนี้...

            แล้วเข้ามหาลัยหละ  แน่ใจหรอ  ว่าคนที่เป็นแฟนของเธอ ในตอนนี้อะ

-         เค้าจะตามเธอไปเรียน  มหาลัยเดียวกันกับเธอ  

-         จาอยู่ใกล้ชิดกับเธอตลอด

-         จะทำให้การเรียนของเธอดีขึ้น

-         จะทำให้เธอไม่ต้องเป็นกังวล  ว่าเค้าจะมีแค่เธอคนเดียวป่าว

-         เวลามีปัญหา   จะเราจะเป็นยังไง

  เฮ่อ....สารพัดปัญหาโลกแตก ....  แต่มันไม่น่าจะแตกหรอกนะ  เพราะตอนนี้เธอ เรียน ม.6 อายุก็ 

  เพิ่ง จะ 16  ยังไม่มีงานทำ ยังไม่ประสบความสำเร็จในชีวิต และ ที่สำคัญ ฉันยังสอบเข้ามหาลัยไม่ได้ หยะ 

 (อ๋อ แสดงว่า  ถ้าสอบเข้ามหาลัยได้  แล้วเรียน ในมหาลัย  เธอก็จะคิดมีแฟนใช่มั๊ย)

                ก็ไม่ใช่อีกอะและ  เพราะถ้ามีแฟน ตอนอยู่มหาลัย แล้วด้วยปัญหา ที่ กล่าว มาทั้งปวง 

 เธอแน่ใจหรอว่าจะเรียนจบ

  ทางออกที่ดี  เรียนจบแล้วได้ทำงาน มีเงินเดือน หาเลี้ยงตัวเองได้ ไม่ต้องง้อใครจาดี ที่สุด

แต่ถ้าเรียนจบอย่างที่หวังไว้ จริงๆ  นั่นก็หมาย ความว่า  เธอ มีทั้งหน้าที่การงานที่ดี  พร้อม 

  มีเงิน  มีอะไร ที่สมบูรณ์หลายๆ อย่าง   ดังนั้น  ผู้ชาย ที่เราจะต้องพิจารณา 

ก็ต้องเป็น คน ที่   สมบูรณ์  เพียบพร้อมกว่าเรา  ในหลายๆด้าน  ซึ่ง มัน ก็ คงจะหาได้ ยาก 

ดังนั้น  อยู่เป็นโสด  ขึ้นคานทองนิเวศ  ดีกว่า นะ

พรุ่งนี้แล้วสินะ จะได้เรียน ม.6 ซะที

จะได้เป็น พี่ใหญ่ที่สุดในโรงเรียนแล้ว

จะได้เป็น รุ่นพี่ ในกิจกรรมกีฬาสี

จะได้เป็น ประธานแกนนำมารยาทโดยสมบูรณ์แบบ

จะได้เป็น บิ๊กบอส  ในกิจกรรม ต่างๆ

จะได้เป็นพี่สต๊าฟในการรับน้อง ม.4

จะได้เป็น พี่ใหญ่ ในชมรมนาฏศิลป์

จะได้เป็น  ผู้ใหญ่ขึ้นอีกปี

จะไม่ขี้เกียจอ่านหนังสืออีกแล้ว

จะไม่ขี้เกียจทำงานส่งอีกแล้ว

จะไม่ขี้เกียจไปเข้าแถวอีกแล้ว

จะไม่ขี้เกียจในการ พยายามจำชื่อน้องๆอีกแล้ว

จะพยายามไม่รับงานรำของโรงเรียนยกเว้นงานประจำจังหวัดที่ใหญ่ๆหรืองานรับเสด็จ

จะพยายามขยันทบทวนตำราเรียนให้มากกว่านี้

จะพยายามทักน้องๆ

จะพยายามหมั่นขึ้นหอประชุม  ไปฝึกมารยาทน้องๆ

จะพยายามไม่เล่นเอ็ม

จะพยายามไม่เล่น hi5

จะพยายามไม่เล่น QQ

จะพยายามตรวจเช็คดูสถานที่รับสมัครเรียนทุกวัน

จะพยายามสอบเข้าเรียนพยาบาล / แพทย์ ให้ได้

จะพยายามใช้ทักษะในการจำให้มากที่สุด

จะพยายามกู้ความรู้ที่เรียนมา  กลับมาให้ได้

จะพยายามหมั่นทำแบบฝึกหัด  แม้ครูจะไม่สั่ง

จะพยายามไม่สนใจคนที่เค้า....

จะพยายามไม่ขี้เกียจ

จะพยายามแบ่งเวลาให้เป็น

งานกีฬ่สี  จะได้ทำอะไร น๊า

มีงานรำ จะได้รำอีกมั๊ยน๊า

เดินไปไหนมีน้องๆ คนไหนสนใจเรามั๊ยน๊า

ยังได้ดอกไม้  และของขวัญ  กล่องดนตรีที่เคยได้  จะยังมีอีกมั๊ยน๊า

วันรักวันลาจะได้ดอกไม้มั๊ยน๊า

จะสอบเข้าพยาบาล / แพทย์ได้มั๊ยน๊า

จะมีกิจกรรมให้ต้องเสียเวลาเรียนอีกมั๊ยน๊า

เฮ่อ... ในที่สุด ก็สอบเสร็จ  

ต่อจากนี้ไปจะทำอะไรก่อนดีนะ

จับต้นชนปลายไม่ถูกแล้วเนี่ย

แล้วชีวิตเราจะเป็นยังไงนะ

ระบายก่อนแล้วกัน

ตอนนี้กำลังโกรธคนๆหนึ่ง

 ที่ดันเข้ามาให้ความหวัง

ชิ่ง  หนีอะ  แต่!!!!

ช  : ก็อยากจะถามเหมือนกันว่าใครชิ่งก่อน

ญ : (ฉันนี่แหละ  ทำไม )          ก็ถ้าคิดอย่างนั้นจริงๆ ก็อย่าล้มเลิกความพยายามสิ

ช  : ก็อุตส่าห์บอกเป็น นัยๆแล้ว อะ ทำไมไม่รู้หละ

ญ : ก็ใครจะไปรู้หละ 

ช  : ก็บอกไปซะขนาดนั้นอะ

ญ : ขนาดไหน  ผู้หญิงที่ไหนเค้าจะบ้าเข้าข้างตัวเอง  เค้าก็กลัวหน้าแตกเหมือนกันนะ

ช  : กลัวหน้าแตก  แล้วก็ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้  แถมยังบ่ายเบี่ยงไม่สนใจอีกอะหรอ

ญ : ก็ถ้าคิดยังไงทำไม่ไม่บอกมาตรง ๆ หละ แล้วแถมยังบอกว่าพูดไปเล่นๆ อีกต่างหาก 

ช  :  ผู้หญิงนี่  เข้าใจยากจริงๆ

ญ : ผู้ชายอะ  อะไรก็ไม่รู้   ไม่มีความจริงจังอะไรเลย     ดี งั้นเจ็บไปซะ ช่วยไม่ได้  อยากขี้ขลาดเอง